Vliegfeest:
• Op 29 juli 2000, werd er een vliegfeest gehouden. De speciale uitgave van “Het Rolroer” (het clubblad van de vliegclub) kwam er niet, maar het verslag en diverse bijdragen zijn hieronder te lezen:

MVC-714X.JPG


Organiser’s Column

“The dust has settled” heet dat zo leuk in het Engels. We hebben – dachten we – een aardig feestje afgeleverd. Dat settelen van “the dust” komt ook doordat er voor het feest nogal wat stof opwaaide door vragen links en rechts. Wij hebben mogen constateren, dat er na afloop een groot en bijna onverdeeld enthousiasme was, zowel op het veld als daarbuiten. Graag willen we alle leden van de Vliegclub Teuge die hebben bijgedragen aan het welslagen van het vliegfeest ter gelegenheid van de 66e verjaardag van Vliegclub Teuge en de 65e verjaardag van het bestaan van de luchthaven Teuge bedanken voor de inzet en het enthousiasme tijdens het feest en de voorbereiding daarvan.

Elders in dit blad wordt uitgebreid ingegaan op het verloop van het evenement. Het is goed en veilig verlopen en helaas heeft onze “good old” Theo Hegeman moeten aantonen, dat het gevaarlijkste van het evenement niet uit de vliegtuigen bestaat. Gelukkig mocht hij na een nachtje in het Gelre Ziekenhuis, locatie Lukas, weer naar huis toen de gevolgen van de wespensteek onder controle waren.

En het antwoord op de vraag wanneer er weer een vliegfeest komt? Laten we daar nog niet op ingaan, maar het hoeft niet heel lang te duren.

Met vriendelijke groeten en nogmaals dank voor de helpende handjes,

Bas Mulder en Coert Munk



Vliegfeest 29 juli 2000:

Op zaterdag 29 juli was het dan toch eindelijk zover! Na maanden van voorbereiding konden maar liefst zeventienduizend bezoekers genieten van een vliegfeest waarbij naast een groot deel van de Teuger luchtvloot ook nog eens een groot aantal bezoekende toestellen te bewonderen waren…

• Voordat het vliegfeest begon kon er gewoon gevlogen worden zoals op elke andere zaterdag. In de loop van de ochtend kwamen de eerste bezoekende vliegtuigen al binnen zodat er, ondanks een paar buitjes, naast het normale vliegverkeer ook al het één en ander te zien was voor de vroege bezoekers. In dit nummer de hoogtepunten van deze dag…

• Om 10:26 kwam de Ecureuil PH-PLB vanaf Schiphol enkele politiemensen afzetten om daarna om 10:58 door te vliegen naar het politiemuseum in Apeldoorn om aldaar enkele demonstraties te geven.

• Om 10:41 volgde de Cap 231 G-PELG, de door Jan Groot gevlogen en door Pelgrim gesponsorde aerobatic kist, vanaf MVK De Kooy.

• Zo’n drie kwartier later kwam de Fokker Four binnen met de Fokker S.11 Instructors vanaf Lelystad. Dit waren achtereenvolgens de: PH-HOL (om 11:24), de PH-AFS (om 11:25) de PH-HOG (om 11:26) én de PH-ACG (ook om 11:26).

MVC-615X.JPG

MVC-617X.JPG

MVC-616X.JPG

MVC-614X.JPG

• Om 11:34 kwam de Cessna 207 PH-ZZF binnen vanaf Hoogeveen, om 11:38 gevolgd door de North American AT16 Harvard PH-KLU vanaf Lelystad.

MVC-619X.JPG

• Twee minuten later (om 11:40 dus) was het tijd voor het derde bezoek van de Douglas DC2 PH-AJU vanaf Lelystad. Vorig jaar was deze ‘Uiver’ al eens op Teuge te bewonderen geweest en daarvoor was het zestien jaar geleden dat dit schitterende toestel Teuge voor het eerst had bezocht.

MVC-618X.JPG

MVC-620X.JPG

MVC-621X.JPG

MVC-622X.JPG

MVC-625X.JPG

MVC-626X.JPG

MVC-627X.JPG

MVC-628X.JPG

MVC-629X.JPG

MVC-630X.JPG

• Weer twee minuten later (11:42) arriveerde een andere zwaargewicht namelijk de North American B-25 Mitchell N320SQ van de Duke of Brabant Air Force op Eindhoven.

MVC-623X.JPG

• Om 11:56 keerde de Piper 34 Seneca PH-JBJ van Air Steltenberg terug van een zakenvlucht vanaf Altenrhein (LSZR) in Zwitserland.

• Om 11:44 vertrok de Jet Provost G-BWZE voor een locaal vluchtje. Om 11:57 kwam hij weer binnen, nadat er een paar minuten daarvoor natuurlijk eerst even ‘gedag’ gezegd moest worden. Dit toestel werd naar Teuge gehaald door de A.C. Vliegschool Teuge.

•  Om 11:59 konden we de Stichting Vroege Vogels / Early Birds van Lelystad verwelkomen. Deze stichting kwam met de Tiger Moth N82AM, de Fleet 2 NC724V uit 1929 én de Aeronca N1079E.

MVC-636X.JPG

MVC-637X.JPG

MVC-635X.JPG

MVC-634X.JPG

MVC-639X.JPG

MVC-640X.JPG

MVC-641X.JPG

• Om 12:11 kwam de Spitfire G-HVDM binnen, gevolgd door de DHC-2 Beaver PH-DHC (om 12:15) en beiden kwamen vanaf Gilze-Rijen.

• Om 12:17 kwam de Tiger Moth PH-III aan vanaf Lelystad en ook dit toestel werd naar Teuge gehaald door A.C. Vliegschool Teuge.

MVC-645X.JPG

MVC-659X.JPG

• Om 12:27 vertrok de Jet Provost G-BWZE voor een vlucht die tot 13:00 zou duren.

• Om 13:16 kwam de Fokker S.11.1 PH-GRY aan vanaf Eindhoven.

• Ook was er beperkt ruimte voor gasten die niet op het vliegfeest afkwamen. Om 13:32 kwam namelijk de Duitse Cessna 172, de D-EEIW aan vanaf Oldenburg / Hatten (EDWH), Duitsland.

• Om 13:42 maakten de Tiger Moth PH-III en de Stampe PH-OPA een ‘pass’ tijdens een gezamenlijke locale vlucht.

MVC-655X.JPG

MVC-660X.JPG

• Twee minuten (13:44) later kwam de General-Avia F.22C PH-MRC ook nog even een ‘low pass’ maken.

• Nog niet antiek (bouwjaar 1976), maar wel enig in zijn soort is de Cessna 180J PH-SLA die ook even een circuitje meepikte (van 13:49 tot 13:55) voor het maken van een fotootje van de drukte op de grond.

• Ook is Teuge de thuisbasis van Nederlands grootste parachutistenvliegtuig, de Cessna 208 Grand Caravan van het Nationaal Parachutisten Centrum Teuge. Deze vertrok om 13:50 en om 14:10 keerde deze weer terug.

MVC-675X.JPG

• Om 14:09 vertrok de Stichting Vroege Vogels naar de vliegshow op Hilversum, maar natuurlijk werd er eerst nog even een stijlvolle ‘pass’ gemaakt.

• Om 14:15 vertrok de Sukhoi 29 RA01276 met Dick Algra voor haar display die tot 14:42 duurde.

• Om 14:34 vertrok Blue Formation die normaal gesproken alleen met de twee Vliegclub Pipers PH-AVT en PH-BVT vliegt. Voor deze gelegenheid werden er echter ook nog twee club Cessna’s ingezet namelijk de PH-AVB en de PH-CVT. Het bekende duo Martin Blokland en André van den Worm was voor de gelegenheid uitgebreid met Rob Grotendorst en Koen van Loohuizen. Met z’n vieren presenteerden zij eerst de Vliegclub Teuge, waarna Blue Formation haar gebruikelijke display vloog. Om 14:56 kwamen ze allemaal weer terug.

Blue Formation 664X.jpg

Blue Formation 684X.jpg

Blue Formation 685X.jpg

Blue Formation 686X.jpg

Blue Formation 687X.jpg

PH-AVB : CVT 747X.jpg

Blue Formation 696X.jpg

Blue Formation 697X.jpg

Blue Formation 698X.jpg

Blue Formation 699X.jpg

Blue Formation 700X.jpg

Blue Formation 701X.jpg

Blue Formation 702X.jpg

MVC-649X.JPG

• Het weer dreigde tijdens het vliegprogramma roet in het eten te gooien. Rond 15:00 zorgde een onweersbui bij Beekbergen er namelijk heel eventjes voor dat het vliegverkeer stil werd gelegd. Ook nu gold er uiteraard “safety first” zoals commentator en erelid van de Vliegclub Teuge Theo Hegeman dat dan ook terecht opmerkte. Gelukkig bleek het (in tegenstelling tot grote delen van het land) mee te vallen. Na zo’n 20 minuten werd het vliegfeest hervat.

MVC-652X.JPG

MVC-651X.JPG

• De Extra 300 D-EZOZ met Frank Versteegh maakte een kort vluchtje van 15:11 tot 15:21 en liet ‘eventjes’ zien waarom hij al vele jaren aan de Nederlandse top staat. Met genoegen heb ik, en met mij vele duizenden anderen, kunnen genieten van het door hem ontwikkelde SKYDANCING waarbij er synchroon op muziek gevlogen wordt. Het oplaaiende motorgeluid, op muziek van “The Phantom of the Opera™” bezorgde menig toeschouwer kippenvel.

• Om 15:24 steeg de Russisch geregistreerde Sukhoi 29, de RA01276 weer op en vertrok met Dirk Evers naar Hilversum.

MVC-656X.JPG

MVC-688X.JPG

MVC-689X.JPG

MVC-690X.JPG

MVC-691X.JPG

MVC-692X.JPG

MVC-693X.JPG

MVC-694X.JPG

• Om 15:33 startte ook de ‘Uiver’ PH-AJU voor haar display en vertrok vervolgens naar Hilversum. Daar hadden ze het echter aanzienlijk minder getroffen met het weer en dit toestel kwam daar dan ook vast te zitten. De dag eindigde nat voor Dick Algra en Jan Cocheret.

MVC-708X.JPG

MVC-709X.JPG

MVC-710X.JPG

MVC-711X.JPG

MVC-712X.JPG

• Van 15.50 tot 16.00u liet Cor de Blij met de PH‑KLU zien wat er uit een Harvard te halen is. Daarmee voerde hij de bezoekers terug naar de vliegfeesten uit de jaren vijftig.

MVC-657X.JPG

• Om 15:54 steeg Frank Versteegh op met zijn Extra 300 D-EZOZ. Ook hij ging naar Hilversum.

MVC-704X.JPG

MVC-705X.JPG

• De Harvard trainer werd tot 16:12 gevolgd door de oude basistrainers in de nieuwe verfrissende display van Fokker Four. Willem de Regt, Maarten van Eeghen, Teun Miedema en Lex Bosman genoten er zichtbaar van.

• Om 16:10 vond een wesp het nodig om een abrupt einde te maken aan het uitgebreide commentaar van oud Vliegclub Teuge voorzitter en erelid Theo Hegeman. De nieuwe voorzitter algemeen Gé Voortman bracht het slachtoffer daarop ‘laag vliegend’ naar het Gelre ziekenhuis in Apeldoorn alwaar hij een nachtje ter observatie moest blijven. Het commentaar werd verder voortgezet door luchthavendirecteur Coert Munk.

• Om dezelfde tijd (16:10 dus) steeg ook de Mitchell op om haar bekende display te vliegen, ditmaal uitgevoerd door Edwin Boshoff. Om 16:21 werd er helaas alweer geland.

• Om 16:35 kwam de North American P-51D Mustang N11T, gevlogen door Tom van der Meulen, “474425 / G-OC” “Damn Yankee” even ‘langs’ voor haar aandeel in het programma. Helaas landde dit toestel niet, dat komt pas na de baanverlenging.

MVC-739X.JPG

MVC-740X.JPG

MVC-741X.JPG

MVC-744X.JPG

• Tussen 16:41 en 16:56 vloog de Pitts Special PH-PEP met Atilla van Dam voor.

MVC-750X.JPG

• Om 16:50 vertrok de Beaver PH-DHC naar haar thuisbasis Gilze‑Rijen.

MVC-653X.JPG

MVC-749X.JPG

• Om 16:42 vertrokken de Cap 321 G-PELG en de Spitfire G-HVDM voor hun displays op Hilversum. De laatste kwam nog even laag over en hierbij was goed te zien dat de voor de Spitfire zo karakteristieke ronde vleugeltips flink zijn aangepast, dat was in de jaren vijftig gebruikelijk.

MVC-695X.JPG

MVC-663X.JPG

MVC-745X.JPG

MVC-746X.JPG

MVC-747X.JPG

MVC-748X.JPG

• Na eerst een keer ten zuiden van het veld parachutisten te hebben gedropt deed de Lockheed C-130H-30 Hercules  /  L-382T-50F G-273 (93-0597) van de Koninklijke Luchtmacht dit nogmaals om 17:20. Om 17:32 kwam hij tenslotte nog een keer op 500 voet over.

G-273 756X.jpg

G-273 757X.jpg

• Om 17:34 vertrok Blue Formation (de Pipers PH-BVT en PH-AVT) naar Hilversum voor haar aandeel in het programma daar.

• Een minuut later (17:35) was het de beurt aan de Fokker S11-jes van de Fokker Four (PH-ACG, PH-HOL, PH-AFS en de PH-HOG) en deze gingen terug naar Lelystad.

MVC-720X.JPG

MVC-721X.JPG

MVC-722X.JPG

MVC-723X.JPG

MVC-724X.JPG

MVC-725X.JPG

MVC-726X.JPG

MVC-727X.JPG

MVC-728X.JPG

MVC-729X.JPG

• Om 17:37 vertrok ook de Fokker S11 PH-GRY naar Eindhoven.

• Een minuut later (17:38) werd de Slingsby PH-911 opgelierd.

MVC-760X.JPG

• Om 17:41 vertrok de Mitchell N320SQ weer naar Eindhoven.

MVC-715X.JPG

MVC-716X.JPG

MVC-730X.JPG

MVC-731X.JPG

MVC-732X.JPG

MVC-733X.JPG

MVC-734X.JPG

MVC-735X.JPG

MVC-736X.JPG

MVC-737X.JPG

• Om 17:50 vertrok Harvard PH-KLU naar Kleine Brogel, België.

MVC-717X.JPG

MVC-718X.JPG

MVC-719X.JPG

• Om 17:51 gevolgd door de Tiger Moth PH-III die naar Lelystad vertrok.

• Om 17:52 kwam de Piper Super Cub PH-KLA een aantal keren langs met een reclamesleep met de tekst “LH TEUGE BEDANKT U VOOR UW BEZOEK”. Ook liet  piloot Harry Meyer zien dat je ook met een reclamesleep hele korte bochtjes kunt draaien.

• Burgemeester J.H.J. van Blommestein van de gemeente Voorst, waar luchthaven Teuge ligt, gaf het startsein voor het oplaten van zo’n 1500 ballonnen en met deze handeling werd het vliegfeest officiëel  afgesloten.

• In het begin van de avond genoten een paar honderd man nog even na tijdens de barbecue. Men kon terugkijken op een zeer geslaagde dag die ook zeker een vervolg zal gaan krijgen. Zo wordt er al weer hard gewerkt door de Stichting Promotie Teuge aan een volgend evenement.

• Om 19:43 vertrok de Jet Provost G-BWZE naar Lelystad.

• De laatste vliegbeweging van die dag was om 20:38 en deze kwam op naam van de Sukhoi 29 RA10276 die terug kwam van het inmiddels opdrogende Hilversum. De havenmeester onderbrak er de BBQ voor.


 

MVC-669X.JPG

MVC-738X.JPG

 

Teuge vliegfeest, vanuit de cockpit!

Het is zaterdag 29 juli 2000. Vroeg in de ochtend. Even de meteo bellen en vast een paar vliegplannen maken.

Het wordt een drukke dag. Een tv-crew van Veronica komt naar Teuge voor opnamen en zal later meegaan naar Hilversum. Er staan vandaag drie displays op het programma en ook nog een zwevertje opslepen tijdens de airshow op Hilversum.

Tussendoor nog een presentatie geven voor leden en gasten van de VCT.

Dus genoeg te doen.

Om negen uur ben ik op Teuge. De kist had ik gisteren al zoveel mogelijk geprepareerd voor de eerste show op Teuge. Nu staat hij gezellig naast de BVT in de nieuwe clubhangar. (Lekker om eens een keertje op een echt mooie hangarvloer te staan). De TV ploeg komt om 10 uur aan. Kopje koffie, welkom op Teuge en een korte briefing van wat mijn schema is voor deze dag en checken wat zij van mij verlangen. De pilots briefing laat ik schieten omdat deze samenvalt met de presentatie voor de clubleden. (De gouden regel “No brief No fly” wordt opgelost door een “personal” briefing van de Display Director).

Op verzoek van het bestuur een uurtje babbelen over aerobatics en alles wat daarbij gebeurt met je lichaam etc.

Na deze presentatie gaat Veronica aan de slag. Er moet voor twee verschillende programma’s worden gedraaid. Eerst wordt er in de clubhangar gefilmd en later op het veld. Daarna gaat de crew ook nog op Hilversum filmen.

Vlak voor de demo wordt er een dv-camera op het dashboard van de Xtra gemonteerd. De tijd begint te dringen, over 20 minuten moet ik vliegen. Ik geef de filmploeg aan dat ik 15 minuten vóór mijn demo niet meer gestoord wil worden. Dus, opschieten.

Vanuit het zuidwesten komt er een dreigende CB aanschuiven. Gaat deze de lol verpesten? Snel nog even een actueel radarbeeld bekeken! Het zal er om spannen.

Cockpit check en starten maar. De 300 pk’s van de Xtra komen tot leven. Het blijft iedere keer weer een genot om met deze betrouwbare paarden te mogen spelen.

Ik taxi naar Rwy 27 “to hold”. De CB komt dreigend dichterbij. Ik zie al bliksem.

De CB komt me te dichtbij en ik besluit de demo te cancellen dan wel uit te stellen.

Snel terug de hangar in. Een minuut later barst de bui los. Goede beslissing genomen.

Mobiel bel ik nog even naar Hilversum om te kijken hoe het actuele weer daar is. Ook nog een telefoontje naar de Invader die op Schiphol staat te wachten voor de demo op Hilversum. Hilversum is (@*$@##). Op Schiphol zijn de condities CAVOK!!!

Nadat de CB op Teuge voorbij is geschoven wordt het vliegprogramma voortgezet. Cor de Blij (Harvard) biedt mij zijn “slot” aan, waar ik dankbaar gebruik van maak.

Hij heeft maar 1 demo te doen en wist dat ik er nog een paar meer had. Thanks Cor.

In grijze vliegcondities vlieg ik mijn standaard demoprogramma. Wel alles uit de kast natuurlijk, het is immers een thuiswedstrijd.

Na de landing tankt Jan v.d. Kamp mijn kist en biedt Gerard Klaver mij een ererondje aan in zijn auto. (Bedankt Gerard, volgende keer wel even mooi weer bestellen hè?).

Over 25 minuten moet ik de zwever opslepen als act op het Hilversum evenement. (www.ehhv.nl)

Low level (500ft) de Veluwe over. 2500 rpm 25 inch en boren maar. Precies op tijd kom ik op EHHV alwaar een dikke CB boven de stad hangt. “Sleepje is zojuist gecancelled, of ik even een gaatje wil vullen met wat basic aero’s”. Tuurlijk, de klant is koning. Per VHF neem ik contact op met de Invader die op Schiphol wordt ge-preflight door de rest van de crew. Zij zijn er klaar voor. Nog steeds super weer op Schiphol en de ook de forecast is prima.

Na het “gaatje vullen” snel via Victor naar rwy 22 voor een long landing direction Fokker hangar. ’s Ochtends had ik even Twr gebeld en aangegeven dat we graag snel in en uit gingen met zowel de Invader als de Xtra. “No problem”.

Bij de Fokker hangar stond de Invader met draaiende motoren te wachten, dat is luxe! De checklist lag klaar en samen met Steven Kragt de list afgewerkt. Hij doet de take-off en ik vlieg de demo. Take-off richting 04 en right turn out direct to holding Hilversum. Boss Nivo was het derde paar ogen op de jumpseat.

Tjonge, wat is het vliegen van zo’n grote bak toch veel relaxter dan de Xtra. Vierduizend brullende pk’s. Echt voor oude mannen!

Boven de Loosdrechtse plassen aangekomen zien we dat Hilversum nog steeds aangevallen wordt door dezelfde CB die alles wat ze in huis laat vallen boven het veld. In de holding komen we Blue Formation en de Dutch Spitfire tegen.

De Spit komt na overleg nog even aan onze wing hangen. Je moet van goede huize komen wil je niet denken dat je met een lading bommen onderweg bent naar het volgende “target”. (Jongetjes spelen met vliegtuigjes. Vroem vroem).

Het programma op Hilversum loopt volledig uit. Ik geef aan dat we een extra hold van 20 minuten kunnen accepteren. (Ik moet weer op tijd terug zijn op Schiphol om met de Xtra de show op Hilversum af te sluiten).

De bui is nagenoeg stationair. Dan ligt het veld in de regen en een paar minuten later schijnt de zon. Het ziet er wel erg nat uit overigens. Onder alle paraplu’s zie je soms ook nog publiek staan!

“Invader cleared for display”!

Met 330 Mph zoeven we op 200 ft over het veld. Hoge bocht en terug naar de display line. Aan de ZW zijde hangt de bui. Scherp houden we deze in de gaten. We hebben geluk, de bui blijft net even uit de buurt. We laten de Invader van alle kanten zien. De displayline ligt wel erg ver van het publiek. Na de demo vliegen we snel terug naar AMS. Een threshold base for 22 kunnen we niet accepteren. De Invader is een te snelle bak om “tight” in te draaien. Ze is dermate clean dat het te lang duurt om de snelheid kwijt te raken. Dus wachten we op een KLM 737 om vervolgens achter deze kist in te draaien voor de baan 22.

Bij de Fokker hangar volgt een quick change of cockpit. 10 minuten na de landing van de Invader hang ik met de Xtra weer in de lucht, op weg naar EHHV. Er zijn veel programma-onderdelen uitgevallen op dit evenement. Ongeveer 20 minuten na de geplande tijd vlieg ik de laatste demo van de dag. Het veld schittert. Niet zo zeer van de zon maar wel van de nattigheid. Het lijkt meer op een recreatieplas dan op een vliegveld. (Blij dat Teuge een paar meter beton heeft liggen, is overigens ook voldoende!).

Na mijn demo krijg ik te horen dat ik niet mag landen i.v.m. de baangesteldheid. Shit shit shit. 1e shit voor de peut die ik niet zo heel veel meer heb, 2e shit voor het bier waar ik zin in heb en 3e shit voor de bar-b-que. Ik heb trek!

Direct over naar meest economische powersetting. Even rekenen, wordt het EHLE of terug naar EHTE. Het blijkt toch met gemak EHTE te worden.

Het is inmiddels half zeven en de rust is ook op Teuge weer redelijk weergekeerd, het publiek is tevreden huiswaarts gekeerd.

Een druk dagje zit erop. Na gedane “kunstjes” is het tijd voor de drie “B” s,

een Bier, een Bad en een Bed.

Frank Versteegh

vliegclub Teuge

Afd. Aerobatics

Vliegbewegingen zaterdag 29 juli 2000:

Vliegprogramma:

ATA/D: Regi: Type: C/n: B/J: Van/naar: Eigenaar:

09:24 – 09:41 PH-THC Robinson R22 BETA 2756 1997 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

10:26 PH-PLB Eurocopter AS 350 B2 2884 1995 EHAM Korps Landelijke Politie Diensten

10:41 G-PELG Avions Mudry CAP-231 11 EHKD J.P.M. Groot “Jan Groot” “www.pelgrim.nl”

10:58 PH-PLB Eurocopter AS 350 B2 2884 1995 ZZZZ Korps Landelijke Politie Diensten

10:58 – 11:13 PH-THC Robinson R22 BETA 2756 1997 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

11:24 PH-HOL Fokker S.11.1   6270 1950 EHLE Stichting Fokker Four “E 27”

11:25 PH-AFS Fokker S.11.1 6205 1950 EHLE Stichting Fokker Four “E 14”

11:26 PH-HOG Fokker S.11.1 6275 1951 EHLE Stichting Fokker Four “E 39”

11:26 PH-ACG Fokker S.11.1 6279 1951 EHLE Stichting Fokker Four “E 36”

11:34 PH-ZZF Cessna T207A 20700747 1982 EHHO Paracentrum Hoogeveen

11:38 PH-KLU Harvard Mk.II 14-664 1943 EHGR C.H. de Blij “XS249”

11:40 NC39165 Douglas DC-2-142 1404 EHLE Nationaal Luchtvaartmuseum Aviodome “PH-AJU/44”

11:42 N320SQ North American B-25N Mitchell 108-33832 1944 EHEH AMHO Inc./Duke of Brabant Air Force “N5-149/232511 Sarinah”

11:44 G-BWZE Hunting Percival P.84 Jet Provost T.3A PAC/W/6605 – Shoal Ltd. Douglas, IOM “XM378”

11:56 PH-JBJ Piper PA-34-220T 3433157 1989 LSZR Air Steltenberg B.V.

11:59 N724V Brewster Fleet 7 290 EHLE J.V. Mesdag/Stichting Vroege Vogels “NC724V”

11:59 N82AM De Havilland DH.82A Tiger Moth 86568 EHLE J.V. Mesdag/Stichting Vroege Vogels “PG671-26”

11:59 N1079E Aeronca 7AC Champion 7AC-4632 EHLE J.V. Mesdag/Stichting Vroege Vogels

12:00 – 12:14 PH-JBH Reims / Cessna  F172M 1182 1974 – Aero-Materials Association Holland B.V.

12:01 PH-890 Hoffmann H 36 Dimona 3517 1983 EHHV Vliegclub Teuge

12:03 – 12:36 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

12:04 – 16:00 PH-KLA Piper PA-18-150 18-1582 1952 – Special Air Activities B.V.

12:05 – 12:21 PH-JBC Reims / Cessna F172M 0960 1973 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

12:05 – 12:20 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

12:05 – 12:25 PH-THC Robinson R22 BETA 1997 2756 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

12:08 – 12:51 PH-JVB Cessna 152 15280786 1977 – Sitraco B.V.

12:10 – 12:22 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

12:11 G-HVDM VS.361 Spitfire LF.IXc CBAF.IX.1732 EHGR P.R. Monk & J.J. van Egmond/

Koninklijke Luchtmacht Historische Vlucht“3W-17/MK732”

12:15 PH-DHC DHC-2 Mk.I 965 1955 EHGR Stichting Koninklijke Luchtmacht Historische Vlucht “S9” 

12:16 – 12:31 PH-KRI Reims  / Cessna F172G 0218 1965 – Special Air Activities B.V.

12:17 PH-III De Havilland DH-82A NL971 1943 EHLE W.R. de Walle

12:27 – 13:00 G-BWZE Hunting Percival P.84 Jet Provost T.3A PAC/W/6605 – Shoal Ltd. Douglas, IOM “XM378”

12:29 – 12:47 PH-JAC Piper PA-28-161 28-8416130 1984 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

12:47 – 13:05 PH-KRI Reims / Cessna F172G 0218 1965 – Special Air Activities B.V.

12:17 PH-III De Havilland DH-82A NL971 1943 EHLE W.R. de Walle

12:50 – 13:20 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

12:57 – 17:05 PH-ALW Reims / Cessna F172M 1226 1974 – Special Air Activities B.V.

12:58 – 17:06 PH-PVG Reims / Cessna F172M 1473 1976 – Special Air Activities B.V.

12:59 – 13:14 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

12:59 – 17:06 PH-TGM Reims / Cessna F172N 1887 1979 – Special Air Activities B.V.

13:02 – 17:06 PH-IRO Reims / Cessna F172M 1088 1973 – Special Air Activities B.V.

13:03 – 13:18 PH-ADE Reims / Cessna F172M 1118 1974 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

13:04 – 13:17 PH-JBC Reims / Cessna F172M 0960 1973 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

13:04 – 13:30 PH-JBH Reims / Cessna F172M 1182 1974 – Aero-Materials Association Holland B.V.

13:09 – 13:55 PH-MRC General Avia F.22C 008 1997 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

13:14 – 13:55 PH-JAC Piper PA-28-161 28-8416130 1984 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

13:16 PH-GRY Fokker S.11.1 6280 1950 EHEH C.H.W.L. Maas

13:19 – 13:51 PH-OPA Stampe SV 4 B 1202 1955 – Twin Wing Aerobatics Holland B.V.

13:21 – 13:52 PH-EVF Reims / Cessna F152 1770 1980 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

13:24 – 13:45 PH-PRO Reims / Cessna F172M 1039 1973 – Aero-Materials Association Holland B.V.

13:27 – 13:48 PH-THC Robinson R22 BETA 1997 2756 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

13:27 – 13:43 RA01276 Sukhoi 29 – N90-02 – Aeromatas

13:31 – 13:47 PH-KLU Harvard Mk.II 14-664 1943 – C.H. de Blij “XS249”

13:32 – 13:46 PH-III De Havilland DH-82A NL971 1943 – W.R. de Walle

13:32 D-EEIW Reims/Cessna F.172M Skyhawk 1371 ? EDWH ?????

13:46 – 13:58 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

13:49 – 13:55 PH-SLA Cessna 180J 18052637 1976 – J. Midavaine

13:49 – 17:07 PH-ZSS Reims / Cessna F172M 1377 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

13:50 – 14:10 PH-JMP Cessna 208B 208B0583 1997 – Stichting Nationaal Parachutisten Centrum Teuge

13:56 – 14:16 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

14:00 – 14:06 PH-PEP Aviat S-2B 5251 1992 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

14:01 – 14:19 HB-CJP Soloy Tutbine 206 U20606048 1981 – Stichting Nationaal Centrum Parachutespringen Teuge

14:09 N82AM De Havilland DH.82A Tiger Moth 86568 EHHV J.V. Mesdag/Stichting Vroege Vogels “PG671-26”

14:09 N1079E Aeronca 7AC Champion 7AC-4632 EHHV J.V. Mesdag/Stichting Vroege Vogels

14:09 N724V Brewster Fleet 7 290 1929 EHHV J.V. Mesdag/Stichting Vroege Vogels “NC724V”

14:10 – 14:28 PH-THC Robinson R22 BETA – 1997 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

14:15 – 14:42 RA01276 Sukhoi 29 N90-02 – Aeromatas

14:17 – 14:21 PH-JBH Reims / Cessna F172M 1182 1974 – Aero-Materials Association Holland B.V.

14:25 – 14:33 PH-JBH Reims / Cessna F172M 1182 1974 – Aero-Materials Association Holland B.V.

14:34 – 14:56 PH-BVT Piper PA-28-181 2890086 1988 – Vliegclub Teuge

14:34 – 14:56 PH-CVT Cessna 172P 17275333 1981 – Vliegclub Teuge

14:34 – 14:56 PH-AVB Reims F172P 2185 1982 – Vliegclub Teuge

14:34 – 14:56 PH-AVT Piper PA-28-181 28-7990075 1978 – Vliegclub Teuge

15:11 – 15:21 D-EZOZ Extra EA300/L 029 1996 – Farelley Beheer & Management BV / World Aerobatic Promotions

15:24 RA01276 Sukhoi 29 N90-02 EHHV Aeromatas

15:33 NC39165 Douglas DC-2-142 1404 EHHV Colgate W.Darden III/Nationaal Luchtvaartmuseum Aviodome “PH-AJU” “44”

15:35 – 15:46 G-PELG Avions Mudry CAP-231 11 – J.P.M. Groot “Jan Groot” “www.pelgrim.nl”

15:44 – 16:12 PH-ACG Fokker S.11.1 6279 1951 – Stichting Fokker Four “E 36”

15:46 – 16:32 HB-CJP Soloy Tutbine 206 U20606048 1981 – Stichting Nationaal Centrum Parachutespringen Teuge

15:46 – 16:32 PH-JMP Cessna 208B 208B0583 1997 – Stichting Nationaal Parachutisten Centrum Teuge

15:50 – 16:00 PH-KLU Harvard Mk.II 14-664 1943 – C.H. de Blij “XS249”

15:52 – 16:12 PH-AFS Fokker S.11.1 6205 1950 – Stichting Fokker Four “E 14”

15:52 – 16:12 PH-HOL Fokker S.11.1   6270 1950 – Stichting Fokker Four “E 27”

15:52 – 16:12 PH-HOG Fokker S.11.1 6275 1951 – Stichting Fokker Four “E 39”

15:54 D-EZOZ Extra EA300/L 029 1996 EHHV Farelley Beheer & Management BV / World Aerobatic

16:01 – 17:55 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

16:10 – 16:21 N320SQ North American B-25N Mitchell 108-33832 – AMHO Inc./Duke of Brabant Air Force “N5-149/232511 Sarinah”

16:41 – 16:56 PH-PEP Aviat S-2B 5251 1992 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

16:42 G-PELG Avions Mudry CAP-231 11 EHHV J.P.M. Groot “Jan Groot” “www.pelgrim.nl”

16:42 G-HVDM VS.361 Spitfire LF.IXc CBAF.IX.1732 EHHV P.R. Monk & J.J. van Egmond/Koninklijke Luchtmacht Historische Vlucht“3W-17/MK732”

17:02 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 EHHO Helicon B.V.

17:10 PH-MEG AGAC AG-5B 10171 1993 EHLE J.E. Eskes

17:15 PH-DHC DHC-2 Mk.I 965 1955 EHGR Stichting Koninklijke Luchtmacht Historische Vlucht “S9”

17:34 PH-BVT Piper PA-28-181 2890086 1988 EHHV Vliegclub Teuge

17:34 PH-AVT Piper PA-28-181 28-7990075 1978 EHHV Vliegclub Teuge

17:35 PH-ACG Fokker S.11.1 6279 1951 EHLE Stichting Fokker Four “E 36”

17:35 PH-HOL Fokker S.11.1   6270 1950 EHLE Stichting Fokker Four “E 27”

17:35 PH-AFS Fokker S.11.1 6205 1950 EHLE Stichting Fokker Four “E 14”

17:35 PH-HOG Fokker S.11.1 6275 1951 EHLE Stichting Fokker Four “E 39”

17:37 PH-GRY Fokker S.11.1 6280 1950 EHEH C.H.W.L. Maas

17:38 – 18:02 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

17:39 – 17:54 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

17:40 – 17:56 PH-ZSS Reims / Cessna F172M 1377 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

17:41 N320SQ North American B-25N Mitchell 108-33832 EHEH AMHO Inc./Duke of Brabant Air Force “N5-149/232511 Sarinah”

17:42 – 17:51 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 – Helicon B.V.

17:42 – 17:58 PH-KLA Piper PA-18-150 18-1582 1952 – Special Air Activities B.V.

17:43 – 18:12PH-OPAStampe SV 4 B12021955-Twin Wing Aerobatics Holland B.V.

17:43 – 19:51 PH-JBH Reims / Cessna F172M 1182 1974 – Aero-Materials Association Holland B.V.

17:46 – 17:59 PH-JBC Reims / Cessna F172M 0960 1973 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

17:46 – 18:00 PH-KRI Reims / Cessna F172G 0218 1965 – Special Air Activities B.V.

12:17 PH-III De Havilland DH-82A NL971 1943 – W.R. de Walle

17:47 – 18:12 PH-JMP Cessna 208B 208B0583 1997 – Stichting Nationaal Parachutisten Centrum Teuge

17:49 – 18:20 PH-JDG Reims / Cessna F152 1558 1979 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

17:50 PH-KLU Harvard Mk.II 14-664 1943 EBBL C.H. de Blij “XS249”

17:51 PH-III De Havilland DH-82A NL971 1943 EHLE W.R. de Walle

17:54 – 18:03 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 – Helicon B.V.

17:55 – 18:22 PH-AEE New Piper PA-28-181 2843076 1997 – A.W. Vos

17:56 – 19:09 PH-PRO Reims / Cessna F172M 1039 1973 – Aero-Materials Association Holland B.V.

18:03 – 18:33 PH-SLA Cessna 180J 18052637 1976 – J. Midavaine

18:06 – 18:14 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 – Helicon B.V.

18:08 – 18:23 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

18:14 – 18:46 PH-BVT Piper PA-28-181 2890086 1988 – Vliegclub Teuge

18:14 – 18:27 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

18:18 – 18:32 PH-ZSS Reims / Cessna F172M 1377 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

18:19 – 18:31 PH-JBC Reims / Cessna F172M 0960 1973 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

18:20 – 18:36 PH-JBC Reims / Cessna F172M 0960 1973 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

18:21 – 18:30 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 – Helicon B.V.

18:24 D-EZOZ Extra 300 029 1996 EHHV Farelley Beheer & Management BV / World Aerobatic Promotions

18:28 – 18:54 PH-THC Robinson R22 BETA 1997 2756 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

18:32 – 18:42 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 – Helicon B.V.

18:34 – 18:49 PH-TGV Reims / Cessna F172N 1640 1977 – ATAS Luchtvaartbedrijf B.V.

18:35 – 18:50 PH-AVT Piper PA-28-181 28-7990075 1978 – Vliegclub Teuge

18:39 – 18:51 PH-KAN Cessna 172M 17264143 1975 – Aero-Materials Association Holland B.V.

18:39 – 18:56 PH-OPA Stampe SV 4 B 1202 1955 – Twin Wing Aerobatics Holland B.V.

18:42 PH-AEG New Piper PA-28-181 2843328 2000 EHTX L.G. Laseur

18:50 – 18:59 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 – Helicon B.V.

18:53 – 19:17 PH-SLA Cessna 180J 18052637 1976 – J. Midavaine

18:53 – 19:17 PH-JAC Piper PA-28-161 28-8416130 1984 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

18:56 – 19:31 PH-ADE Reims / Cessna F172M 1118 1974 – A.C. Vliegschool Teuge B.V.

19:02 – 19:23 HB-CJP Soloy Turbine 206 U20606048 1981 – Stichting Nationaal Centrum Parachutespringen Teuge

19:05 PH-ESP Robinson R44 0506 1998 ZZZZ Helicon B.V.

19:43 G-BWZE Hunting Percival P.84 Jet Provost T.3A PAC/W/6605 EHLE Shoal Ltd. Douglas, IOM “XM378”

19:46 PH-MEG AGAC AG-5B 10171 1993 EHLE J.E. Eskes

19:47 PH-AEG New Piper PA28-161 2843328 2000 EHLE L.G. Laseur

20:38 RA10276 Sukhoi 29 N90-02 EHHV Aeromatas

Static display:

MVC-661X.JPG

MVC-662X.JPG

• Naast het uitgebreide vliegprogramma waren er ook op de grond de nodige toestellen te bewonderen:

MVC-611X.JPG

G-BWTG DHC-1 Chipmunk 22C1/09191950-B.R. Schudel / Chipmunk 4-Ever Foundation“WB671 / 910”

MVC-612X.JPG

G-BBMX DHC-1 Chipmunk 22C1/08001952-B.R. Schudel / Chipmunk 4-Ever Foundation“WP924”

MVC-650X.JPG

N9117K Stinson 108-1 Voyager108-2117? – Marilyn G. Trooster / J.W.M. Hesselink

MVC-678X.JPG

PH-FHS Cessna R182R182018901982 F.H.S. Handelmaatschappij B.V.

MVC-648X.JPG

PH-HNK Cessna 340A340A05461978-Uniwest Air B.V.

MVC-642X.JPG

PH-885 Slingsby T.38FF 21231954-A.C.V.T. Beheer B.V.

Verder werden drie zwevers van de vliegclub Teuge opgesteld maar vanwege het naderende onweer zijn deze weer terug gehaald:

Bron: RLD register, Dutch Civil Aircraft Markings 2000/2001 (Airnieuws).

MVC-680X.JPG

Met dank aan: Coert Munk, Luchthaven Teuge.


 

De Indiëvluchten van de KLM tot de vlucht van de Douglas DC-2 ‘Uiver’ (1924-1934). 

Tienduizenden mensen waren aanwezig bij de aankomst van de Uiver op Schiphol, op 21 november 1934.

In 1934, toen de Uiver deelnam aan de Londen-Melbourne Race, waren de vluchten tussen Nederland en Nederlands Oost-Indië (het huidige Indonesië) langzaam maar zeker routine geworden. De eerste vlucht naar ‘Batavia’ (nu Jakarta) was gemaakt in 1924 door een gloednieuwe eenmotorige Fokker F.7 die door de KLM was verkocht aan het Comité Vliegtocht Nederland-Indië. Drie jaar later volgden twee nieuwe vluchten. De KLM maakte met de Amerikaanse zakenman Van Lear Black de eerste retourvlucht naar Indië met een eenmotorige Fokker F.7a en het eerder genoemde Comité maakte met de driemotorige Fokker F.7b/3m ‘Postduif’ een retourvlucht naar Indië met post. In 1928 en 1929 volgde nog een aantal proefvluchten en eind 1930 startte de KLM een veertiendaagse lijndienst op Indië die een jaar laten werd gevolgd door een wekelijkse dienst. De reis van Amsterdam naar Batavia duurde ongeveer 10 dagen.

De eerste Indië-vluchten hadden in ons land een enorm enthousiasme teweeggebracht. De voorpagina’s van de dagbladen vermeldden soms niets anders dan informatie over de betreffende vlucht en drommen mensen verzamelden zich bij de krantenredakties om, door middel van achter de ramen opgeplakte mededelingen, op de hoogte te blijven van het laatste nieuws. Dit enthousiasme leek wat weg te ebben toe na 1930 bleek dat de Indië-route door de KLM betrouwbaar en met grote regelmaat gevlogen kon worden. Maar in de jaren 1933 en 1934 keerde het enthousiasme terug als nooit tevoren, dankzij drie vliegtuigen die vluchten zouden maken waarmee ze wereldberoemd werden….

Letterlijk dieptepunt van de vlucht van de Uiver in 1934: na een noodlanding op de renbaan van het Australische Albury, zakte de DC-2 diep in de modder weg om er door vereende krachten van de bevolking van Albury weer te worden uitgetrokken. Enkele uren later bereikte de Uiver de finish.

In 1933 vatten de PTT en de KLM het plan op om een razendsnelle retourvlucht naar Indië te maken met de Kerst- en nieuwjaarspost. De KLM selecteerde hiervoor haar gloednieuwe driemotorige Fokker F.20, die de naam ‘Zilvermeeuw’ droeg. Het was het eerste vliegtuig van de KLM dat een intrekbaar landingsgestel had, en daarmee was het zo’n 45 km/u sneller dan de oudere Fokker F.18. Toen de ‘Zilvermeeuw’ op 18 december 1933 volgeladen met post klaar stond om te vertrekken, bleek het vliegtuig een ‘pechvogel’ te zijn. Eén van de motoren wilde niet starten en er werd snel gekozen de post over te brengen naar de oudere en tragere Fokker F.18 ‘Pelikaan’, die toevallig klaarstond voor een normale vlucht naar Indië.

De bemanning van de ‘Zilvermeeuw’, bestaande uit de beroemde ex-Rus Smirnoff, Soer, Grosveld en Van Beukering stapte op Schiphol over in de driemotorige ‘Pelikaan’, die de registratie PH-AIP droeg. Er volgde een voorspoedige reis en al na een absolute recordtijd van 4 dagen, 4 uur en 40 minuten landde de ‘Pelikaan’ op het vliegveld van Batavia. De terugreis geschiedde nog iets sneller. Op 27 december begon de retourvlucht en na 4 dagen, 4 uur en 32 minuten landde de ‘Pelikaan’ in dichte mist op Schiphol. Het enthousiasme van de 15.000 landgenoten die op de avond van de 30ste december de landende F.18 door de mist zagen landen was onbeschrijflijk….

De Douglas DC-2 ‘Uiver’

Ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de stad Melbourne werd in 1934 een luchtrace uitgeschreven van Londen naar Melbourne. Op 20 oktober stonden 20 vliegtuigen klaar voor de start op het Britse vliegveld Mildenhall, waaronder de splinternieuwe Douglas DC-2 ‘Uiver’ van de KLM, die de registratie PH-AJU droeg. De bemanning, bestaande uit Parmentier, Moll, Prins en Van Brugge, zou gedurende de race wereldberoemd worden. Verder waren er drie passagiers en duizenden poststukken aan boord.

De indrukwekkende, altijd correct in uniform gestoken, KLM-bemanning speelde een thuiswedstrijd en liet internationaal een grote indruk achter. Op 22 oktober landde de tweemotorige ‘Uiver’ in een nieuwe recordtijd van 52 uur in Batavia. Daarna werd koers gezet naar Melbourne, maar in de nacht van 22 op 23 oktober moest in hevig noodweer een noodlanding worden gemaakt op de renbaan van het Australische stadje Albury. Dit werd mogelijk gemaakt doordat alle autobezitters uit de stad per radio waren opgeroepen om de renbaan met hun koplampen te komen verlichten. De volgende ochtend ging men verder en na in totaal 90 uur en 20 minuten werd bij Melbourne geland. De ‘Uiver’ kwam als tweede in Melbourne aan, na de ‘Comet’ van de Britten Scott en Campbell-Black, die speciaal voor de race was gebouwd. In de handicaprace werd de Uiver echter eerste en dat was na de verlengde ‘normale’ lijnvlucht wereldnieuws….!

Bron: http://www.dc2.nl


 

DUTCH HISTORIC AIRCRAFT COMPANYPRIVATE 

De in 1994 opgerichte Dutch Historic Aircraft Company (kortweg DHAC) is gevestigd op luchthaven Lelystad. De DHAC heeft Stichting Vroege Vogels / Early Birds als directe buren; clubleden hebben bovendien vanuit een zijraam zicht op het  eveneens op dit veld gevestigde Vliegend Museum.

Aanleiding tot de oprichting van de DHAC (die trouwens in de begindagen als Dutch Historic Aircraft Corporation door het leven ging) vormde de komst van de P‑51D Mustang. Dit legendarische vliegtuig wordt vaak in één adem genoemd met de Engelse Supermarine Spitfire, de Hawker Hurricane en de Duitse Messerschmitt Me‑109. De Mustang maakte daarbij vooral naam als langeafstands escortejager die de geallieerde bommenwerpers tot diep in vijandelijk gebied kon beschermen. Door de zes mitrailleurs was het snelle en zeer wendbare toestel een geducht en gevreesd tegenstander.  De formidabele vloeistofgekoelde V‑12 Rolls Royce Merlin motor leverde een indrukwekkende 1.380 pk. Late versies leverden 1.695 pk, waren bijna 900 km/u snel en konden  een hoogte bereiken van 42.000 voet (14 kilometer). De kruissnelheid lag rond de 400 km/u.

De P‑51 Mustang werd in 1940 in recordtijd ontwikkeld. Tussen tekentafel en eerste start lagen slechts 117 dagen. Sinds 1941 rolden in Amerika niet minder dan 14.819 Mustangs van de band terwijl er ook nog eens 200 in Australië in licentie werden gebouwd. Het zijn gigantische aantallen die bewijzen dat het toestel in een behoefte voorzag. Het vliegtuig werd door vele landen in hun luchtmachten ingelijfd, tot Taiwan en China toe. Ook de afdeling Militaire Luchtvaart (ML) van het Koninklijke Nederlands Indische Leger (het KNIL) heeft een tijd met de P-51 gevlogen. In 1962 viel voor dit toestel het doek toen de laatst overgebleven ‘kisten’ van de lijst werden afgevoerd door de regering van Indonesië (die de ‘vaderlandse’ Mustangs bij de onafhankelijkheid in 1950 had overgenomen). De bijna spreekwoordelijke betrouwbaarheid van de P-51 blijkt ook uit het gegeven dat het toestel nog tot 1984 operationeel was bij de luchtmacht van de Dominicaanse Republiek!

De P-51D Damn Yankee ‘OC-G’ is in 1945 gebouwd. Het kleurschema komt overeen met de invasiekleuren van het 359ste Fighter Squadron van de 356ste Fighter Group van het achtste US Air Force dat op Martlesham Heath in Suffolk (U.K) was gestationeerd tussen oktober 1943 en november 1945.

Van de gigantische hoeveelheid Mustangs is nog maar een handjevol over. Ruim vijftig jaar na de vliegende start, is wereldwijd van nog maar 350 exemplaren het bestaan bekend. Een nog kleiner gedeelte hiervan (125) is luchtwaardig. Op het Europese continent bevindt zich een zevental Mustangs in vliegende staat. Eén ervan staat dus op Lelystad. Het toestel werd naar Nederland gehaald met het oog op de vele herdenkingen die in 1994 en 1995 werden gehouden.  Met dit ‑in de kenmerkende invasiestijl gespoten‑ toestel is aan verschillende memorials in binnen en buitenland deelgenomen. De ‘Damn Yankee’ nam bijvoorbeeld deel aan de herdenking van de invasie in Normandië in juni 1995. Daarna was het toestel regelmatig in het Nederlandse luchtruim te bewonderen (al dan niet in gezelschap van de B-25 van de DBAF en de Spitfire van de Dutch Spitfire Flight).

Behalve de P-51D behoren een viertal andere vliegtuigen tot de DHAC-vloot. Daaronder bevindt zich een Noorduyn AT 16-ND Harvard IIB (de PH-KLU) die gespoten is in de kleuren die de Royal Canadian Air Force (RCAF) aan trainers mee gaf. Ook de uit 1954 Piper J-3/PA-135 Super Cub (de PH-TOK) heeft een luchtmachtverleden. Het toestel vloog ooit als R-114 door het Nederlandse luchtruim.

Tot de oude garde van de DHAC behoren twee dubbeldekkers: de De Havilland DH-82 Tiger Moth II uit 1943 en de uit 1942 stammende Boeing PT 17 Stearman. Deze kanariegele Tiger Moth (de PH‑III) werd gebouwd bij Morris Motors in Groot Brittanië en gebruikt voor de elementaire vliegeropleiding. Het toestel wordt voortgestuwd door een 145 pk sterke Gipsy Major I-H motor. Opmerkelijk is de plaatsing van de motor; die hangt op z’n kop in het vliegtuig!

De Boeing Stearman heeft evenals de Tiger Moth een open cockpit waarin vlieger en leerling achter elkaar zitten. Het toestel (de N 60839) werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Amerikaanse luchtmacht ingezet als trainer bij de elementaire vliegopleiding. In een later leven ging deze Stearman als ‘cropduster’ door het leven. Sproei-installaties onder de vleugel verstoven hierbij de gewasbeschermingschemicaliën over de velden.


 

DUKE OF BRABANT AIR FORCE

eerbetoon aan de landgenoten die in Engeland en Australië vlogen

De organisatie

De op Eindhoven Airport gevestigde Duke of Brabant Air Force in de loop der jaren een bekende naam gekregen in kring van liefhebbers van historische luchtvaart. Het is nogal voor de hand liggend dat vooral in Noord-Brabant (ook op Seppe en Gilze Rijen) de luchtvaartgeschiedenis in ere wordt gehouden. De gemotoriseerde luchtvaart startte er immers in 1909. Ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van zijn fabriek had S.C.J. Heerma van Voss, een inmiddels bejaarde suikerfabrikant, in dat jaar een gemotoriseerd vliegtuig naar ons land gehaald. In de loop van de avond van zondag 27 juni 1909 vloog Graaf de Lambert, een leerling van pionier Wilbur Wright, met zijn Wright dubbeldekker maar liefst 3½ minuut (!!) boven de heide van Leur bij Breda, oostelijk van het huidige vliegveld Seppe.

Met dit historische feit in het achterhoofd richtten aan het einde van 1988 enkele luchtvaartliefhebbers de luchtmacht op, die in dienst staat van de Hertog van Brabant. Doel van die luchtmacht is het in leven houden van de herinneringen aan vliegtuigen, die in ons land geschiedenis maakten. De Hertog van Brabant vervult zelf geen actieve rol in de organisatie. Dit heeft hij gedelegeerd aan het bestuur van de stichting, met wie hij op onregelmatige ogenblikken contact onderhoudt. In de loop der jaren werd rond de Mitchell, het paradepaard van de vloot, een organisatie opgebouwd. De organisatie telt ruim 400 deelnemers en donateurs. Ongeveer een kwart hiervan vliegt zelf met één van de vliegtuigen van de organisatie. De vloot was vanaf de start in 1988 te gast bij Rainbow Aviation Center op Eindhoven Airport. Nadat dit centrum medio 2000 vrijwel geheel verhuurd was staat het vlaggeschip van de vloot buiten. De organisatie probeert sinds nhet begin van de jaren negentig op Eindhoven een eigen onderdak te vinden voor het onderhoud en restauratiewerk aan haar vloot.

De vliegtuigen

Pronkstuk van de vloot is de North American Aviation B‑25 Mitchell. Een aardig detail is, dat deze Amerikaanse vliegtuigfabriek werd gevestigd op de restanten van het Amerikaanse avontuur van Anthony Fokker. Vroegere werknemers van deze fabriek, waaronder veel uit ons land afkomstige vakmensen, legden de basis waarop N.A.A. in de oorlog een succesvolle fabriek bouwde. Van de Mitchell, een tweemotorige middelzware bommenwerper, zijn sinds 1940 bijna 10.000 exemplaren (op honderdelf na) gebouwd. Dankzij twee Wright R‑2600 motoren (van 1.700 pk per stuk), een bommenlading van 3.000 kg een en hele reeks .50 mitrailleurs is dit toestel een gevreesd oorlogswapen geworden.

De Nederlandse regering was al vroeg onder de indruk van de prestaties van het vliegtuig. Zij bestelde als eerste buitenlandse mogendheid in oorlogstijd een aantal Mitchells. Deze deden tijdens de oorlog dienst bij zowel het 18e RNEIAF Sq. van de Royal Australian Air Force in de strijd tegen de Jappen als bij het RAF 320 (Dutch) Sq. dat Europa als strijdtoneel had. Dit 320 squadron beleefde overigens na de oorlog een nieuwe vaderlandse start toen het in 1949 weer leven kreeg ingeblazen en (onder andere) met Mitchells opereerde vanaf Valkenburg. Ook het vanaf Vliegkamp Valkenburg opererende ‘Vliegtuigsquadron 5’ vloog in die tijd met Mitchells II, een uit de RAF-periode daterende type-aanduiding.

De B‑25 van de DBAF is in 1944 gebouwd en vloog tot 1958 in actieve Amerikaanse dienst. Na 1959 veranderde het toestel met regelmaat van eigenaar tot het in 1989 door Nederlandse gegadigden in het Amerikaanse Baton Rouge (Lousiana) werd ontdekt. De bommenwerper had een aantal jaren stil gestaan en er was sprake van enig achterstallig onderhoud. Daarnaast scheen de veteraan een dubieus verleden te hebben in die zin, dat er wel eens ‘onwettige handelingen mee zouden kunnen zijn uitgevoerd…’. Na de aankoop volgt een periode van restauratie. Een nieuwe registratie wordt tegelijkertijd aangevraagd en toegekend: N320SQ als eerbetoon aan de bemanningen van het 320ste squadron van de Royal Air Force dat geheel uit Nederlanders bestond.

In mei 1990 landde Mitchell 320 voor het eerst op vaderlandse bodem. Sinds haar aankomst is het toestel een veel en graag geziene gast bij talrijke herdenkingsvluchten, airshows en andere evenementen in binnen‑ en buitenland. Het bekende kleurenschema RAF kleurenschema werd in 1999 verruild voor een fraaier Indisch jasje met registratie N5‑149 met nose art “Sarinah”.

De Mitchell wordt tijdens dergelijke vluchten met regelmaat vergezeld door een eenmotorige jager van het type P‑51D Mustang, ook al een product van het in Inglewood, CA gevestigde North American Aviation. Deze Zweedse Mustang (geregistreerd als SE‑BKG) is uitgedost (geweest) in een kleurenschema van de Koninklijke Luchtmacht, zoals dat in 1947 op Sumatra gebruikt werd in het 122ste squadron (de N3‑615).

Behalve de Mitchell heeft de luchtmacht van de Hertog van Brabant de beschikking over drie Piper Super Cubs. Zoals zoveel Nederlandse Super Cubs vlogen deze toestellen bij de KLu. De militaire achtergrond is respectievelijk R‑124 (PH‑APA), R‑126 (PH‑KNG) en als R‑169 (PH‑ZCT). Ook een Fokker S 11 Instructor (de voormalige KLu E‑18, nu PH‑HTC) behoort tot de clubinventaris, die verder nog bestaat uit twee andere unieke vliegtuigen. Allereerst is dat de historische Ercoupe 415D PH‑NCE. Dit vliegtuig is sinds 1947 het langste onafgebroken in ons land luchtwaardig ingeschreven in het register. Het werd in 1936 ontworpen en is het eerste sportvliegtuig, dat in serie met een neuswiel werd gebouwd. De tot op dat moment gebruikelijke besturingsmethode was het staartwiel.

In de winter van 1995-1996 werd een al even unieke Beech D‑17S Staggerwing aan de vloot toegevoegd. Dit als N295BS geregistreerde vliegtuig was in 1939 het eerste van een serie, die aan de Amerikaanse militairen werd afgeleverd. Het werd besteld voor de Militaire Attache van de Amerikaanse Ambassade in London om na een aantal jaren als eerste Staggerwing in dienst van de engelse Royal Air Force te komen. Het toestel werd recent fraai gerestaureerd in de blauw-gele kleuren, waarin het voor de Amerikaanse militairen vloog in London.

In 1997 breidde de Duke of Brabant Air Force haar activiteiten uit. Op verzoek van en in samenwerking met het in Best gevestigde Museum Bevrijdende Vleugels houdt de organisatie zich bezig met het in de lucht houden van een Douglas C‑53C Skytrooper, die in de oorspronkelijke kleuren uit de Tweede Wereldoorlog uit Arizona naar Eindhoven werd overgebracht. Dit toestel is inmiddels een blikvanger in het museum te Best. Met regelmaat wordt gevlogen met een Amerikaans geregistreerde Dakota uit het Kingdom of UK. Daarnaast was in 1994 en 1995 de laatste luchtwaardige Lisunov Li‑2, de in Rusland in licentie gebouwde variant van de Douglas DC‑3, te gast van de organisatie.

Het actieve seizoen van – met name – de Mitchell ligt tussen april en eind oktober. Het gehele jaar door zijn de vliegtuigen beschikbaar voor evenementen. Daarnaast kunnen clubleden gebruik maken van mogelijkheden om te trainen voor het prive-brevet en voor het bijhouden van de vaardigheden na het behalen van het brevet. Voor actieve deelnemers worden binnen de DBAF talrijke activiteiten georganiseerd. Ook ontvangen leden een clubkaart, infobulletins en een aantal ‘clubgadgets’.


 

The Duke of Brabant proudly presents his

DUKE OF BRABANT AIR FORCE

General

The association “Stichting Duke of Brabant Air Force” was founded in 1988 by four gentlemen, for many years engaged as aviation enthusiasts. They concluded that time for action had come and found the Duke of Brabant willing to give his name to a historical air force. The Charter of the association indicates the intentions:

‑ promotion of aviation in general;

‑ purchasing, maintaining, managing, financing and operating of aircraft of historical value;

‑ stimulate the transfer of technology and know-how in technical and operational fields as to assure that future operation of warbirds and vintage aircraft remains possible;

‑ introduce and educate the young people on all aspects of aviation and especially its history;

‑ support projects to establish and maintain the airworthiness of warbirds and vintage aircraft;

The fleet

Duke of Brabant Air Force operates several, private owned aircraft. Flagship of the fleet is the North American Aviation B‑25J Mitchell bomber, a more than 50 years old warbird. Since her arrival in May 1990 she became a main item in many airshows in her well known RAF (Dutch) 320Sq colours. Since the start of the 1999 display season she displays in the colours of NEIAF 18Sq. The light aircraft section consists of a Beech YC‑43 / D‑17S Staggerwing, three Piper PA-18 Super Cubs, a Fokker S‑11 Instructor and an Erco 415D Ercoupe.

Occasionally other aircraft are added to the fleet. One of the finest examples is a North American Aviation P‑51D Mustang. During 1994 and 1995, she was operated temporarily, sporting a Dutch East Indies post war colourscheme. Since then, she is back in her original Swedish colourscheme.

The activities

All airworthy aircraft are flown frequently by members. The flying display season for Mitchell and Mustang starts in April and ends when leaves are falling in October. During the remaining months the aircraft are available for technical inspections and further restoration. Other members fly the light aircraft, mostly during the weekends.

Members of the Duke of Brabant Air Force pay an annual fee of DFL 120. They receive a magazine (four to six times per year) and other clubitems and have the possibility to play an active role in the organisation.

The future

Duke of Brabant Air Force has many plans for the future, that are constantly under evaluation regarding their feasibility. Some of the plans:

‑ further expansion of the fleet with warbirds;

‑ create suitable facilities for flying operations & maintenance and for members of the association;

‑ establish national and international contacts with similar organisations;

‑ ultimate wish is to have an own airfield, to be exclusively used for historical aircraft operations.

NORTH AMERICAN B‑25 MITCHELL

The North American Aviation B‑25 Mitchell is a medium bomber, designed to meet a US Air Corps requirement. Basic design work was completed by August 1939, the first flying example flew on August 19, 1940. After several flight tests the design was rectified by altering the outer wing panels to an absolute horizontal position. This gave the Mitchell its characteristic gull‑winged look. Most of the 9,889 Mitchells were produced for the USAAF. Through the years the Mitchell-bomber was built in several basic versions. The bomber had a bomb load of 3,000kg and was armed with several .50 machine guns. The aircraft has two big radial Wright R‑2600 Cyclones engines of 1,700hp, making her an aircraft of outstanding performance. The aircraft became very popular after the raid on Tokyo, led by Jimmy Doolittle. The bomber was ordered by many countries. The Netherlands government was the first foreign country to order the aircraft. In Dutch service the aircraft was used in both the Pacific, with RAAF 18Sq, and the European Theatre of War, with RAF (Dutch) 320Sq.

Information on the DBAF’s B‑25 Mitchell bomber N320SQ

DBAF’s 1944 built Mitchell was found in Baton Rouge, LA (USA) in a rather neglected state. The registration N320SQ was arranged to honour the former RAF (Dutch) 320 Squadron, operating Mitchells in the European theatre of war. Since May 1990 the aircraft is operated from Eindhoven, where she was restored to an excellent condition.  The active military period of the bomber was from 1944 up to 1958 with USAAF Administrative Units as transport and support aircraft of the Air University Wing. Several civil owners operated the aircraft since 1959. Amongst them was a tropical fisheries company and a skydiving operator. Records indicate that not all operations might have been legal.

PIPER SUPER CUBS, FOKKER S‑11 INSTRUCTOR AND ERCOUPE

Information on the Piper Super Cub

The Piper Super Cub is a well known aircraft, that has set a record in terms of its production period. Apart from some years in the mid eighties it was produced continuously from 1948 right up until 1992. The preceding Piper Cub was produced since the mid thirties. The Royal Dutch Air Force used some 155 Super Cubs since the early fifties. Three of them are in DBAF’s fleet: PH‑APA (former R‑124), PH‑KNG (ex R‑126) and PH‑ZCT (ex R‑169). The Piper Super Cubs are available for basic training and tailwheel conversion as well as training in formation flying. Furthermore the aircraft can be used for banner and gliding towing.

Information on the Fokker S‑11 Instructor

After WWII Fokker Aircraft developed some trainer aircraft, the Fokker S‑11 Instructor became the most successful one. Since the late forties some 365 Instructors were built, including the license built ones in Brazil and Italy. It served as basic trainer. Most of the airworthy S‑11 Instructors fly in the Netherlands, one in the USA and two in UK. In Italy, Brazil and Israel some remaining aircraft might be flying. One of the flying examples in the Netherlands is PH‑HTC, part of DBAFs fleet. It was built in 1950 and served as E‑18 with the Royal Dutch Air Force. After having been surplussed in 1972 the aircraft was stored. In later years it was restored to airworthy condition. In DBAF the Instructor is available for training in formation flying and introduction to aerobatics.

Information on the Ercoupe

This smallest aircraft in the DBAF’s fleet is nick-named “Poor Men’s Mitchell”. The small two-seater was developed in the mid thirties and has a unique two-control system that solved the stall-spin problem plaguing lightplane manufacturers of the 1930s. During WWII the type was the first aircraft that flew a jet-assisted take-off. The last survivor in the Dutch register is the 1947 built PH‑NCE.

DISPLAYS AND OTHER OPTIONS

Airshows, memorials etc.

All aircraft are available for airshows, memorial flights, etc. The Mitchell participated in several TV-documentaries.

Displays

Any of the Duke of Brabant Air Force aircraft can perform solo displays or participate in formation displays. A solo display will last between 8 and 10 minutes, showing the lines and possibilities of the aircraft to the audience.

The aircraft are also available in special formation displays or tailor-made to your requirements.

All display pilots have an Pilot Display Authorisation.

Formations

In cooperation with other owners and operators of similar aircraft we offer several formations. The additional aircraft in these formations are operated under the same conditions as DBAF’s aircraft. Contracts for these formations are subject to the availability of the aircraft of other owners.

THE DUTCH TRIO

Spitfire ‑ Mitchell ‑ Mustang

This trio of the best known warbirds of World War Two is available for fly-by displays and/or a spirited combination of both formation and solo display.

Total duration of the display 25 ‑ 30 minutes.

THE NORTH AMERICAN FORMATION

Mustang ‑ Mitchell ‑ Mustang

North American Aviation gave the world some magnificent aircraft. This formation shows the power of the bombers and the cover of the fighters. A combination of solo and formation displays.

Total duration of the display 15  ‑ 20 minutes

THE MERLIN TRIO

Mustang ‑ Spitfire ‑ Mustang

Enjoy the sight and listen to the magnificent sound of three Rolls Royce Merlin engined fighters, led by the well-known Spitfire. The three aircraft perform a well tuned combination of both solo and formation displays.

Total duration of the display 15 minutes

POST‑WAR TRAINING

Super Cub ‑ Instructor ‑ Super Cub

The trio of light aircraft illustrates the post war training of pilots in the Netherlands.

Total duration of the display 10 minutes

Organising Airshows

Furthermore we can advise you in the set up and organisation of your airshow.

For further details and the cost of participation of aircraft contact

DUKE OF BRABANT AIR FORCE

(Attn. Coert Munk)

Luchthavenweg 29

5657 EA EINDHOVEN, the Netherlands

telephone +31 (0)40 2571222 or +31 (0)55 5345737

telefax +31 (0)40 2513636 or +31 (0)55 5345738


 

MVC-751X.JPG

MVC-752X.JPG

MVC-754X.JPG

MVC-758X.JPG

MVC-759X.JPG

MVC-753X.JPG

“Lotte” werd “Sarinah”

door Hein Koudijs

De afgelopen tien jaar, sinds haar verschijning in Nederland, heeft de Mitchell van de Duke of Brabant Air Force, als eerbetoon aan het RAF (Dutch) 320Sq, dat gedurende de oorlog met Mitchells opereerde, in de kleuren van dit roemruchte squadron gevlogen. Zij droeg daarbij de oorspronkelijke, wat vreemd aandoende naam: ‘LOTYS II’. Lotte was de vriendin van de piloot en hij wilde haar eren door haar naam ‘Lotte II’ op zijn toestel aan te brengen. De Britse groundcrew echter heeft haar naam fonetische in het Engels vertaald als: ‘LOTYS II’. Om ook dat andere “Dutch” squadron, tijdens de oorlog gelegerd Australië, de eer te geven die haar toekomt, is gekozen voor het kleurenschema van de ‘N5-149’ van het 18 Sq ML KNIL. Dit artikel leidt U langs de geschiedenis van de N5-149 met oa. de omstandigheden waaronder, het gebied waarin en de operaties waarmee ze te maken heeft gehad.

De N5-149 was een North American Aviation B-25-C-15, model NA-93 met USAAF nr. 42-32511 en Manufacturer’s number 93-12619. Van dit model zijn er in totaal 150 stuks gebouwd. De ferryvlucht, die vanaf Hamilton Field onder San Francisco startte, bracht haar over de Pacific via Honolulu, Christmas Island, Canton, Fiji eilanden, naar Brisbane, Australië. Vandaar werd het toestel naar haar operationele basis Mc Donald gevlogen, waar zij op 3-april 1943 arriveerde. De 149 werd toegewezen aan Aoo. Jan ‘Neus’ de Jongh, die aan beide zijden van de cockpit de tekst: “de’ 2 C’s”, de initialen van zijn echtgenote Corrie Cato liet aanbrengen.

Alhoewel pin-ups, zoals vaak gebruikelijk in the USAAF, binnen de NEIAF niet waren toegestaan, werd later op verzoek van de andere leden van de bemanning de afbeelding van ‘SARINAH’ aangebracht. De Dutch Color Group verleende assistentie bij het opsporen van de afbeeldingen en het uitwerken van de details.

McDonald ligt ten zuiden van Darwin in de Northern Territories van Australië en was niet meer dan een simpele vliegstrip, die aanvankelijk bestond uit een te korte en te smalle startbaan, met onbruikbare taxibanen, zonder enige voorziening voor het personeel, van welke aard dan ook. Dit ontlokte één der officieren tijdens een interview de uitspraak: “Grotere rotzooi dan hier in Mc Donald is haast niet denkbaar…..” De leden van het 18 Sqn hebben voor een groot deel zelf en met zeer veel energie en inzet deze basis tot een enigszins bruikbaar en leefbaar geheel weten te maken. Half april 1943 wordt een begin gemaakt met de verhuizing van het 18 Sqn naar de dichter bij Darwin gelegen basis Batchelor. Ook hier zijn de omstandigheden nog verre van ideaal, maar het is tenminste een verbetering t.o.v. Mc Donald.

Het doelgebied van het 18e lag in het voormalig Nederlands Indië en strekte zich uit van west naar oost van Soemba, via Flores, Timor, de Tanimbar, de Kai en de Aroe archipel, naar Nieuw Guinea (zie kaart). De taken van het 18 Sqn waren oa.:

het uitvoeren van zeeverkenningen (codes: Giraffe, Jackass en Horse) tot diep in vijandelijk gebied om schepen op te sporen en tevens bedoeld als early warning voor een mogelijke Japanse aanval..

dag- en nachtbombardementen van Japanse vliegvelden, kampementen, installaties, bruggen, emplacementen, e.d.

lage aanvallen op Japanse schepen, uitgevoerd op masthoogte.

het fotograferen van speciale doelen.

speciale opdrachten, zoals verkenningen boven Nieuw Guinea.

het uitstrooien van pamfletten boven vijandelijk gebied als onderdeel van psychologische oorlogvoering.

het beschermen van konvooien in de naderingswegen van Straat Torres en van het eiland Melville tot Darwin.

het uitvoeren van oefenopdrachten om het gevechtspeil te handhaven, c.q. op te voeren.

Belangrijke doelen voor het 18e waren o.a. de volgende Japanse lokaties:

op Soemba het vliegveld en de haven van Waingapoe,

op Flores het vliegveld en de haven van Maoemere:

op Timor de vliegvelden en havens van Koepang en Dilly, de vliegvelden van Poeloeti, Atamboea, Lautem, Fuiloro, Penfoei en de luchtafweer van Cape Chater.

in de Tanimbar archipel de vliegbases Selaroe en Saumlaki

in de Aroe archipel de vliegbootbases Taberfane en Dobo

in de Kai archipel de vliegvelden Doela en Langgoer

op Ambon de vliegbases Laha en Liang, de haven, de marinebasis Halong en een Japans hoofdkwartier.

op Nieuw Guinea de haven en marinebasis Kaimana en het vliegveld Utarom.

De afstand tot deze doelen en met name Ambon en Nieuw Guinea, lag over het algemeen aan de uiterste grens van het vliegbereik van de B-25, bij een bewapening c.q. bommenlading, die de operatie redelijkerwijs succesvol kon doen zijn. Een voortdurende handicap hierbij was het langdurig onbegrip dat door de bevelvoerders van de RAAF werd tentoongespreid t.a.v. de capaciteiten van de B-25. Het compromis vliegbereik vs bommenlading / bewapening, werd zodanig bepaald dat er nauwelijks of geen tijd beschikbaar was om bv. een luchtgevecht aan te gaan. Bovendien zijn vele malen Mitchells van het 18e opgestegen met een totaalgewicht, dat de fabrieks specificaties ruimschoots overschreed. Zo werd bv. bij operaties ook geen rekening gehouden met het verschil in vliegbereik tussen de C- en de D-versie. Bovendien leidden de routes van en naar deze doelen altijd over zee, zodat noodlandingen in de regel fataal afliepen. Het was dus veelal een zaak van goed improviseren. Ongelukken tengevolge van deze situatie bleven dan ook niet uit. Ondanks deze miserabele omstandigheden heeft het 18e zich weten te handhaven en is desondanks in staat geweest een formidabele bijdrage te leveren aan het beëindigen van de oorlog in het verre oosten.

Hieronder volgt een opsomming van de offensieve acties die de N5-149 heeft uitgevoerd. Daarbij dient men niet te vergeten dat tussendoor test-, trainings- en verkenningsvluchten gevlogen werden.

3-april 1943 Overgedragen aan 18 Sq ML KNIL op de basis McDonald.

18-april 1943 Lt. Bal voert met acht andere B-25’s van 18 Sqn en tezamen met 13 Hudsons van de RAAF, een nachtbombardement uit op het vliegveld Penfoei (Timor). Het bombardement wordt uitgevoerd per flight van drie vliegtuigen. De luchtafweer is hevig en accuraat en bestaat uit heavy, medium and light A/A. In de haven worden geen schepen gezien.

23-april 1943 Met Lt. George Cooke wordt, samen met acht andere B-25’s, (twee keren terug wegens technische problemen), een nachtaanval uitgevoerd op het vliegveld Dilli op Timor. Het bombardement wordt goed uitgevoerd en grote branden worden geobserveerd. De luchtafweer is matig.

29-april 1943 Onderweg naar een nachtaanval op Koepang (Timor) moet Sm Eikelboom terugkeren wegens het niet functioneren van vlieginstrumenten en van de autopilot.

3-mei 1943 Vanaf de nieuwe basis Batchelor starten vier vliegtuigen, waaronder de N5-149 met Sm Eikelboom voor een nachtbombardement op het vliegveld Penfoei (Timor). Onafhankelijk van elkaar wordt het doel aangevallen. De aanval is succesvol en grote branden zijn het resultaat.

5-mei 1943 Met drie vliegtuigen, met Lt Rab op de 149, wordt in de avond Dilly op Timor aangevallen. De bommen vallen in het doelgebied en twee branden worden waargenomen.

7-mei 1943 De 149 met Aoo de Jongh en vier ander Mitchells voeren een nachtbombardement uit op het vliegveld Penfoei op Timor. Er wordt onafhankelijk van elkaar aangevallen. Alle bommen worden in het doelgebied geworpen. De luchtafweer is accuraat, maar de vijandelijk zoeklichten zijn inefficiënt.

11-mei 1943 Met drie vliegtuigen, waaronder Lt Hulscher op de 149, wordt tijdens de nacht Dilly aangevallen. De aanval wordt ingezet door hevig, doch inaccuraat medium en zwaar luchtafweergeschut.

17-mei 1943 Lt Kuneman vliegt samen met nog een B-25 naar Penfoei (Timor) voor een nachtelijke aanval. Er worden geen zichtbare resultaten waargenomen. Ook in de haven worden geen schepen gesignaleerd.

20-mei 1943 Een gewapende verkenning met drie vliegtuigen, waaronder Aoo. De Jongh met de 149, wordt gevlogen op de route Batchelor – Kisar (NO punt Timor) – Babar – Seira – Saumlaki (Tanimbar archipel)- Matkus – Batchelor. Gezochte schepen worden niet gevonden.

23-mei 1943 Aoo de Jongh vliegt met de 149 een nachtaanval op Dilly (Timor). De bommen worden in het doelgebied afgeworpen, maar de resultaten zijn nihil. Er wordt lichte luchtafweer ondervonden; zoeklichten zijn niet actief.

26-mei 1943 Aoo de Jongh leidt een flight van vier Mitchells tijdens een nachtaanval op het vliegveld Langgoer (Kei eilanden). Er waren daar nl. vijandelijke bommenwerpers gesignaleerd. Het weer is dermate slecht dat slechts met veel moeite het doel kan worden gelokaliseerd. Als gevolg kunnen de bominslagen niet worden gadegeslagen.

29-mei 1943 Samen met de 148 vliegt Aoo de Jongh naar Penfoei voor een nachtelijke aanval.

2-juni 1943 Vier vliegtuigen, met Sm Eikelboom in de 149, worden ingezet voor een anti shipping raid op drie gesignaleerde schepen tussen de 2000 en 4000 ton (Mike Victor) in de buurt van Vila Nova te Lautem (Timor). De schepen worden gevonden en een aanval ingezet vanaf 1500 ft. Slechts near misses worden geobserveerd. De luchtafweer is intens en accuraat. Het vensterglas van de 146 breekt door een bomb-burst en de 149 wordt doorzeefd met kogels. De 150 keert niet terug en is waarschijnlijk dodelijk getroffen. Er zijn geen overlevenden.

4-juni 1943 Avondbombardement op Lautem (Timor) met twee vliegtuigen , waaronder de 149 met Aoo de Jongh. Gebombardeerd wordt vanaf 7000 ft zonder zichtbaar resultaat. Geen luchtdoelafweer waargenomen.

16-juni 1943 Scheepsverkenning tussen Jacco-eiland, de N-kust van Timor tot Koepang met zes vliegtuigen, waaronder de 149 met Aoo de Jongh. Er worden geen schepen gesignaleerd en daarom wordt, Koepang aangevallen vanaf 8000 tot 10.000 ft. Luchtafweer wordt ondervonden en de crew van de 149 ziet een vijandelijke jager, die niet aanvalt.

20-juni 1943 Hetzelfde als 16-juni met vier vliegtuigen. Lt. Deenik leidt met de 149 de formatie. Wederom worden geen schepen gezien. Koepang wordt gebombardeerd, waarbij een groot vuur tot op 60 mijl wordt waargenomen. Hevige luchtafweer wordt ondervonden, terwijl de 153 wordt achtervolgd door een vijandelijke nachtjager.

26-juni 1943 De 149 vliegt met Aoo de Jongh en zeven andere vliegtuigen naar de vliegbasis Penfoei voor een nachtelijke aanval. Onder lichte luchtafweer vallen bijna alle bommen in het doelgebied. Er ontstaan grote branden, waarschijnlijk doordat de brandstofopslagplaats wordt getroffen.

30-juni 1943 Zeven vliegtuigen (Lt. Frouws op de 149) vallen gedurende de nacht Cape Charter (Timor) aan. De meeste bommen vallen in het doelgebied en scherpe steekvlammen worden gezien.

3-juli 1943 Vier vliegtuigen met Aoo de Jongh in de 149 vliegen uit voor een avondbombardement op Koepang. Het weer is zeer slecht met 10/10 cu-nimb boven het doelgebied. De bommen worden op gegist bestek afgeworpen; observatie is niet mogelijk.

6-juli 1943 De gehele area krijgt groot alarm vanwege een uitgebreide Japanse aanval op diverse vliegvelden. Alle vliegklare vliegtuigen, waaronder de 149, gaan de lucht in om geen zittend doelwit te worden voor de Japanse bombardementen, totdat het “all-clear” sein wordt gegeven.

6-juli 1943 Vijf stuks B-25, waaronder Lt Deenik met de 149, voeren een nachtaanval uit op Penfoei. De bommen worden afgeworpen van een hoogte tussen de 5500 en 7000 ft en vallen allen in het doelgebied. Een grote explosie en vele branden worden waargenomen tot op 25 mijl van het doel. Zoeklichten, zwaar en licht kaliber luchtafweer zijn actief, maar niet accuraat.

9-juli 1943 Drie vliegtuigen met Aao de Jongh in de 149, vallen Dilly aan. Het doel is bedekt met wolken. Op gegist bestek wordt gebombardeerd. Tevens worden pamfletten uitgeworpen.

11-juli 1943 Zes Mitchells (Sm Eikelboom met de 149) voeren ‘s avonds een aanval uit op Penfoei (Timor). De bommen vallen in het doelgebied, maar bewolking maakte observatie onmogelijk. Zoeklichten en zware luchtafweer zijn actief, terwijl de aanwezigheid van nachtjagers wordt vermoed. De 146 wordt geraakt door zware AA en raakt daardoor in een spin. Lt. Hagers heeft ca 3000 ft nodig om hieruit te raken en brengt vervolgens de kist veilig terug naar Batchelor.

14-juli 1943 Lt Winckel in de 149 met in totaal vier vliegtuigen voeren een hoog bombardement uit op Chater-strip (Timor). De bommen vallen allen in het doelgebied en veroorzaken kleine branden. Vijandelijke jagers starten vanaf Fuiloro.

17-juli 1943 Met vier vliegtuigen, waaronder de 149 met Aoo de Jongh, wordt Lautem-West gebombardeerd. Het bompatroon valt dwars over de startbaan. Alhoewel luchtdoelgeschut niet wordt waargenomen, volgen granaatexplosies de vliegtuigen nauwkeurig.

21-juli 1943 Lt Hulscher leidt een formatie van drie vliegtuigen voor een nachtbombardement op Chater-strip. De bommen vallen in het doelgebied en ten westen ervan. De luchtafweer is matig. Het doel was goed verlicht.

23-juli 1943 Vier vliegtuigen, waaronder Lt Moquette met de 149, vallen Koepang aan, vanaf een hoogte van 10.000 ft.

26-juli 1943 Vanwege remproblemen start de 149 met Lt Kuneman niet voor een avondbombardement op Langgoer.

28-juli 1943 Lt de Wolff voert met drie vliegtuigen een aanval uit op Lautem-town. De 129 keert terug wegens instrument problemen. Abusievelijk wordt Chater-strip gebombardeerd. Matige en accurate luchtafweer werd ondervonden.

31-juli 1943 Zeven stuks B-25, waaronder Lt Daanen met de 149, vallen Lautem aan. Geen resultaat door slecht weer.

5-aug. 1943 Sm van der Heiden in de 149, vliegt met zeven kisten naar Lautem voor een nachtelijke aanval. De 153 start niet wegens technische problemen. De 151 fungeert met flares als pathfinder. Alle bommen worden op het doel gedropt, waardoor vele branden ontstaan, waarbij twee grote explosies worden waargenomen. De luchtafweer is matig en bepaald niet accuraat.

14-aug. 1943 Met acht kisten, waaronder Aoo. De Jongh, wordt ‘s avonds de haven van Koepang gebombardeerd vanaf een hoogte tussen de 7.000 en 9.000 ft, waardoor vele branden ontstaan. De 128 wordt aangevallen door een tweemotorige jager, terwijl drie één-motoige jagers meevliegen en ziet kans in de wolken te verdwijnen.

17-aug. 1943 Lt. Hagers vliegt met de 149 een “Giraffe” verkenningsvlucht. Geen vijandelijke activiteiten te zien.

19-aug. 1943 Sgt. Brinkman in de 149 neemt deel aan een bombardement op Koepang met vier toestellen. De 149 wordt door twee Oscars of Zekes aangevallen. Door steil omlaag te duiken wordt de aanval afgeslagen.

22-aug. 1943 Met vijf kisten (Aoo. de Jongh in de 149) wordt Dilly gebombardeerd. De aanval verloopt naar wens, waardoor verschillende branden in het doelgebied ontstaan. Men ziet vijandelijke jagers starten vanaf Vliegveld Fuiloro, die echter niet tot de aanval overgaan.

23-aug. 1943 Met zeven Mitchells, waaronder Sgt. Brinkman op de 149, wordt uitgevlogen voor een aanval op verkende schepen, samen met Liberators, Hudsons, andere Mitchels, en Beaufighters. De Hudsons moeten de schepen schaduwen en hun positie doorgeven. De 141 en de 143 zullen een mastheight attack uitvoeren, samen met de Beaufighters, terwijl de rest hoog zal bombarderen. De Hudsons komen echter niet opdagen, waardoor de hele operatie in duigen valt.

25-aug. 1943 Drie vliegtuigen met Sgt. Brinkman op de 149, voeren een nachtaanval uit op Koepang. Vanaf een hoogte van 7.000-8.000 ft vallen de bommen mooi in het doelgebied en veroorzaken grote branden met oranjewitte vlammen. Ook worden pamfletten uitgeworpen. Een vijandelijk toestel passeert de 149 op 800 ft boven langs, maar valt niet aan.

27-aug. 1943 De 149 met Aoo. De Jongh en zes andere Mitchells vliegen naar Dilly, waar een Japans hoofdkwartier, troepenconcentraties en een opslagplaats voor brandstoffen worden aangevallen. Het bombardement verloopt naar wens en alle bommen vallen in de drie doelgebieden en hebben grote branden tot gevolg. De grootste brand wordt nog op een afstand van 45 mijl gezien.

1-sept. 1943 Drie toestellen, met Sgt. Visser in de 149, bombarderen en mitrailleren Japanse barakken te Manatuto (Timor). De 149 wordt verscheidene malen in romp en motorgondel getroffen door luchtafweer. Hierdoor is de 149 enige tijd uit de roulatie.

20-sept. 1943 Vier kisten, met Lt. Ketting op de 149, vallen ‘s avonds opslagplaatsen aan in Penfoei. Drie van de vier B-25’s bombarderen het doel met goed gevolg.

30-sept. 1943 De 149 met Sgt. Holswilder en twee andere Mitchells bombarderen Manatutu op Timor. De 137 keert voortijdig terug wegens brandstofproblemen. De aanval is succesvol.

Deze en volgende maanden geven een ander patroon te zien van de soorten operaties, die door het 18e worden gevlogen. Het aantal opdrachten wordt verhoogd, waarbij het accent meer en meer komt te liggen op het zoeken en tot zinken brengen van vijandelijke schepen. De 149 is enige tijd buiten beeld omdat nieuwe bemanningen getraind moeten worden, die in de regel aansluitend eerst verkenningsvluchten uitvoeren alvorens aan het echte offensieve werk te beginnen.

10-okt. 1943 Met vijf vliegtuigen, met Lt. De Serière in de 149, wordt ‘s nachts Saumlaki aangevallen en worden 20.000 pamfletten uitgeworpen. Er wordt met succes gebombardeerd onder hevig afweervuur.

8-dec. 1943 Zes kisten, wo. Sm van der Heiden met de 149, gaan tijdens de nacht op weg om vliegveld en barakken van Koepang en radiostation en kampementen van Penfoei te bombarderen. Gestart wordt vanaf Drysdale, waar twee kisten worden beschadigd, waardoor slechts met vier vliegtuigen wordt gestart. De doelen worden zonder noemenswaardige tegenstand gebombardeerd. Twee zoeklichten reageren, maar blijken niet effectief genoeg voor het luchtdoelafweergeschut.

12-dec. 1943 Vier toestellen (Sgt Koedam in de 149), vallen ‘s nachts Koepang stad en -haven aan. Meer dan de helft der bommen valt in het water voor de haven. Luchtdoelgeschut van licht- en medium kaliber is actief, maar niet accuraat.

15-dec. 1943 Nachtaanval met drie vliegtuigen, wo. Lt van der Ende in de 149. Het bombardement vindt plaats vanaf een hoogte van 7.000-8.000 ft, waarbij een aantal branden wordt geobserveerd. Omdat er geen luchtafweer is, worden nachtjagers vermoed.

9-jan 1944 Koepang wordt met zes toestellen (Kpt. Berlijn op de 149) aangevallen. Omstreeks middernacht wordt vanaf 8.000 ft het doel aangevallen, waarbij de meeste bommen in het doelgebied vallen. Branden en een grote explosie met grote rode vlammen worden waargenomen.

17-jan. 1944 Vier vliegtuigen met Sgt. Soeterik op de 149, vallen Ambon en het vliegveld Laha aan. Rond middernacht wordt het doel gebombardeerd met brand- en cluster-scherfbommen. Er is geen luchtafweer en nachtjagers worden niet waargenomen.

4-feb. 1944 De vlucht van Lt. van der Ende wordt afgelast wegens motorstoring van de 149.

8-feb. 1944 Met zeven vliegtuigen (Sgt. Soeterik in de 149) wordt het barakkencomplex nabij Toeal aangevallen. De aanval is succesvol. Matige luchtafweer van medium kaliber wordt waargenomen.

Ondertussen begint de 149 op leeftijd te geraken. De meeste van haar tijdgenoten zijn al teruggetrokken op het PEP (Personnel and Equipment Pool) squadron in Canberra. Er worden geen offensieve vluchten meer mee gevlogen. Vanaf mei 1944 wordt ze niet meer in de sterkte van het 18 Sqn opgenomen. Spoedig daarna wordt ze overgedragen aan de NEITSM (transport afdeling) en wordt ze omgebouwd tot vrachtkist.

Nadat de vijandelijkheden zijn gestaakt wordt de 149 op 18 oktober 1945 overgedragen aan het PEP squadron. Kort daarop wordt ze ingezet bij de PVA (Photo Verkennings Afdeling). In 1947 wordt ze omgebouwd tot trainer (TB-25) en haar registratie wordt gewijzigd van N5-149 naar N5-349. In deze configuratie wordt ze enige tijd gebruikt in het 20 Sqn, waarna ze in juni 1950 wordt overgedragen aan het 1 Sqn van de AURI, de Indonesische Luchtmacht.

Haar gedachtenis leeft echter voort in de Mitchell van de Duke of Brabant Air Force.

(Gegevens ontleend aan het boek: ‘De Militaire Luchtvaart van het KNIL in de jaren 1942-1945’ door O.G. Ward.)

 

Advertenties